Połknięte brylanty, diamenty

W okolicy miasta Marbella, w południowej Hiszpanii, policja przeprowadzała rutynowe kontrole samochodów. Wśród zatrzymanych aut znalazł się pojazd, którym podróżowało czterech mężczyzn. Weryfikacja ich tożsamości wykazała, iż w przeszłości sądzeni byli za rozboje i kradzieże. Policjanci postanowili więc dokładnie sprawdzić ich auto.

Rewizja samochodu zaowocowała odnalezieniem wielu drogocennych przedmiotów, które schowane były w różnych częściach pojazdu. Sporządzony przez funkcjonariuszy wykaz  kosztowności niemal idealnie pokrywał się z listą zaginionych przedmiotów, należących do pewnej Brytyjki. Turystka z Wysp kilka godzin wcześniej zgłosiła policji, że w jednej z restauracji w Marbelli na Costa del Sol ukradziono jej torebkę. Pieniądze, telefon komórkowy i biżuteria odnalazły się w zatrzymanym do kontroli aucie. Brakowało jednak drogocennego brylantu.
Jeden z funkcjonariuszy zauważył, że pasażer feralnego samochodu coś połykał. Natychmiast skierowano go na badania radiologiczne. Po ich przeprowadzeniu stwierdzono, że brakujący brylant o wartości 12 tys. euro (ok. 49,3 tys. złotych) znajduje się w żołądku zatrzymanego. Biorąc pod uwagę aktualne ceny tych kamieni szlachetnych, jego średnica mogła wynosić kilka milimetrów. Często pacjenci w szpitalach zmuszeni się połykać pigułki o znacznie większych rozmiarach.
,,Smak" diamentu poczuła także kiedyś słynna amerykańska piosenkarka - Pink. Połknęła ona jeden z kamieni, ozdabiających jej uzębienie. Wartość tego diamentu wynosiła 2 tys. dolarów (ok. 6,7 tys. złotych).

Czym jest certyfikat diamentu

Przy zakupach biżuterii jubiler zwykle wypisuje coś co zwane jest certyfikatem. Zgodnie z polskim prawem certyfikat możne wypisać każda osoba, ponieważ jego wartość jako dokumentu jest żadna. Tak samo sprawa wygląda z diamentami. Określenie certyfikat jest złym tłumaczeniem słowa „certyfikat” które w tym przypadku powinno brzmieć: ekspertyza. Dopiero ekspertyza (wykonana przez eksperta) jest dokumentem w jakikolwiek sposób wiążącym. Jednak słowo certyfikat weszło do słownika potocznego na tyle, ze nawet diamenty które posiadają wykonana ekspertyzę określa się jako „kamienie certyfikowane”.

Topaz

Topaz – minerał z gromady krzemianów. Minerał rozpowszechniony w wielu rejonach świata.
Nazwa pochodzi od (gr.) Τοπάζιος (topázios) = poszukiwać; także z sanskr. Topas = ogień i nawiązuje do pomarańczowo-złotej barwy i blasku szlachetnych odmian tego minerału.

Właściwości

Tworzy kryształy słupkowe, niemal izometryczne, także beczułkowate (znanych jest ok. 150 różnych jego postaci). Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych słupkowych i pręcikowych. Jest kruchy i przezroczysty, charakteryzuje się ogromnym bogactwem barw. To bardzo twardy, ciężki i rzadko spotykany minerał.
W zależności od zabarwienia, wykształcenia i pochodzenia bywa określany różnymi nazwami regionalnymi, zwyczajowymi, handlowymi i gemmologicznymi: t. sherry, hiacynt, t. imperial, t. szlachetny, t. syberyjski, t. safiras, t. royal, t. Peredell, t. taurydzki, szafir brazylijski, szafir wodny, rubin brazylijski, diament niewolników, pyknit.
Często zawiera domieszki żelaza, chromu, wanadu, tytanu. Okazy niebieskie i żółtopomarańczowe wykazują niekiedy efekt kociego oka.

Aukcja kolekcji biżuterii Magnificent Jewels and Jadeite

Aukcja przyniosła ona organizatorom niezwykle satysfakcjonujący wynik w postaci sporego zastrzyku gotówki, bo aż 64 mln dolarów.Ponad 79% drogocennych przedmiotów, które trafiło pod młotek znalazło nowych nabywców.

Dom aukcyjny Sotheby’s poinformował, że aukcja biżuterii Magnificent Jewels and Jadeite Spring Sale przyniosła do tej pory najlepszy wynik pod względem sprzedaży biżuterii uzyskany przez dom aukcyjny w Azji. Organizatorzy dostrzegli podczas aukcji szczególne zainteresowanie inwestorów z Azji, którzy wypatrywali głównie najwyższej jakości okrągłe białe oraz różowe diamenty, jak i biżuterię mającą w swoim składzie rubin birmański, szmaragd kolumbijski oraz nefryt.

Najwyższą cenę podczas pełnej emocji aukcji osiągnął 8-karatowy, diamentowy pierścionek o żywym, niebieskim odcieniu, który sprzedano za 1,588,079 za karat, co w sumie dało 12,7 mln dolarów.

Pozostałymi przedmiotami, które wzbudziły szczególne zainteresowanie wśród kolekcjonerów-inwestorów były, m.in. 11-karatowy diament o szlifie brylantowym sprzedany za 3,96 mln dolarów, 3,28-karatowy, nieskazitelny diament w kształcie gruszki o żywo-różowej barwie oraz pierścionek diamentowy wyceniony na 3,2 mln dolarów. Kolia, w której skład wchodziły diamenty, rubin birmański oraz 23 naturalnie uformowane rubiny trafiła w ręce nowego użytkownika gotowego zapłacić za nią 3,1 mln dolarów. Należy zaznaczyć, że pozostałe pozycje biżuteryjne zostały przyjęte równie gorąco, a ich ceny nie odbiegały daleko od tych wymienionych powyżej.

Kopalnia diamentów Golconda

Golkonda lub Golla Konda (pasterskie wzgórze) to zrujnowane miasto w południowo-środkowych Indiach i stolica starożytnego królestwa Golkonda. Golkonda został wybudowany przez dynastię Kakatiya. Jednak najważniejszym budowniczym Golkondy był Ibrahim Quli Qutub Shah Wali, czwarty król Qutub z dynastii Qutub Shahi. • W Forcie Golconda użyta przechowywano kiedyś słynny diament Koh-inoor. Golkonda była znaną kopalnią . W tym czasie tylko Indie miały kopalnie diamentów na świecie. W kopalniach Golkondy wydobyto wiele diamentów. Właściwie lecz w mieście był też rynek handlu diamentami, a sprzedawane kamienie były wydobyte z kilku kopalń. Jednak Europejczycy wierzyli, że diamenty znaleziono tylko w legendarnych kopalni Golconda. Wspaniałe diamenty pochodzą z kopalni w regionie otaczających Golkonda, w tym sławny diament Darya-e Nur, co oznacza morze światła, ma on 185 karatów (37 g), to największy i najlepszy z diamentów w koronie Iranu. W okresie renesansu, nazwa "Golkonda" uzyskała legendarną aurę i stała się synonimem ogromnej bogactwa. Kopalnie przyniósł bogactwo rządzącej Indiami rodzinie królewskiej. Wiele słynnych diamentów zostało wydobyte z kopalń Golkonda: Darya-e Nur Nur-Ul-Ain Koh-i-noor Hope Regent Wittelsbach

W Australii wykopano największy różowy diament

Diament ma 12,76 karata i firma Rio Tinto postanowiła nazwać go The Argyle Pink Jubilee, na cześć kopalni Argyle w zachodniej Australii. Z tej właśnie kopalni pochodzi ponad 90 proc. światowego wydobycia bardzo rzadkich różowych diamentów. A wykopany teraz kamień jest największy w historii Australii.

- Kamienia takiej wielkości do tej pory nie udało się wykopać. Trzeba było 26 lat pracy kopalni Argyle i być może nigdy się to nie powtórzy - powiedziała Josephine Johnson odpowiadająca za różowe diamenty w tej australijskiej kopalni.


Swoją jasną barwą i wielkością kamień przypomina różowy diament The Williamson Pink, który w prezencie ślubnym dostała brytyjska królowa Elżbieta.

Duże różowe diamenty są tak rzadkie, że zwykle ofiarowane koronowanym głowom trafiają do muzeów albo są sprzedawane na specjalnych aukcjach. Słynny brytyjski dom aukcyjny Christie's działający od 244 lat sprzedał w tym czasie jedynie 18 różowych diamentów, które miały ponad 10 karatów.

Polecam nowy blog

Polecam blog http://www.diamondchand.com/. Merytorycznie bardzo dobrze prowadzony, wiele ciekawych informacji.

Minas Gerais

Minas Gerais – jeden z 26 stanów Brazylii, położony w środkowowschodniej części kraju. Od wschodu graniczy ze stanem Espírito Santo i Rio de Janeiro, od południa stanem São Paulo, od północy ze stanem Bahia, a od zachodu ze stanem Goiás.

Historia
W portugalskiej kolonii w Brazylii w 1725 roku odkryto złoża diamentów. Przyczyniły się one do ponownego pobudzenia handlu diamentami.

Wydobycie wymagało uzyskania koncesji od korony portugalskiej na wydobycie, oraz depozytu złota na pokrycia wszelkich przyszłych podatków, które nakładano się na produkcję.
Podatek ten wynosił 20 procent, w oparciu o wartość dochodów z kopalni. W tym czasie Brazylia była w stanie wyprodukowanych pomiędzy 50.000 a 250.000 karatów nieoszlifowanych diamentów rocznie.

Do prac wydobywczych wykorzystywano czarnoskórych niewolników przywiezionych z Afryki. Bahia de Todos os Santos (Wszystkich Świętych Bay) w Bahia, była centrum globalnego portugalskiego handlu niewolnikami, i do dnia dzisiejszego stanu Bahia ma najwyższy stężenie Murzynów w Brazylii.

Górnicy poszukiwali złota nad rzeką Jequitinhonha Rio, w pobliżu miasta Tejuco (obecnie Diamantina) w regionie Minas Gerais.
Pierwsze odkrycie diamentów nastąpiło w 1725 roku.
W 1740 roku, rozpętało się "diamentowe szaleństwo".
Głównie działo się ono w okolicach Rio Minas Gerais "Abaete i Rio Rio Jequitinhonha. Górnictwo w regionie osiągnęło największy rozkwit w latach 1785 - 1807.

Znaleziono tam wiele cennych diamentów.

Diavik - diamenty przykryte lodem

Diavik Diamond Mine to kopalnia diamentów w regionie North Slave na Terytoriach Północno-Zachodnich Kanady. Mieści się około 300 km na północ od Yellowknife.

Kopalnia znajduje się na wyspie 20 km Lac de Gras potocznie nazywanej East Island. Jest około 220 km na południe od koła podbiegunowego.

Zatrudnia ona 700 osób i osiąga zyski rzędu 100 milionów dolarów rocznie.
Jej wydobycie wynosi w tym okresie 8000000 karatów (1600 kg) diamentów. Żywotność kopalni szacowana jest na 16 do 22 lat.
Obszar ten został zbadany w 1992 roku. Budowa kopalni rozpoczęła się w 2001 r. A pierwsze diamenty wydobyto w styczniu 2003 roku.



Kopalnia jest własnością spółki joint venture między Harrym Winstonem, Diamond Corporation i Diavik Diamond Mines Inc, spółki zależnej Rio Tinto Group.
Kopalnia składa się z trzech kominów kimberlitowych związanych z Lac de Gras.
W 2006 r. droga przez lód z Yellowknife do kopalni Diavik oraz sąsiednich kopalń, zamarła. Poprzez lody samochód nie był w stanie przewieść wszystkich potrzebnych przedmiotów. Do końca roku 2006 drogi zostały całkowicie zamknięte i dostawy odbywają się drogą powietrzną.



5 lipca 2007 r. konsorcjum siedmiu firm górniczych, w tym Rio Tinto, poinformowało o sponsorowaniu badań o oddziaływaniu na środowisko budowy portu w Bathurst Inlet. Ich plany obejmują budowę 211 km drogi łączącej port z kopalniami. Port będzie służyć statków do 25.000 ton .

Kopalnia diamentów Ekati w Kanadzie

Wydobywane są tam diamenty metodą odkrywkową. Oficjalnie otwarta została 14 października 1998 roku, jej wydajność to około jednego karata diamentów z tony surowca. Do wywożenia materiału z terenów odkrywkowych używanych jest 13 specjalnych ciężarówek wyprodukowanych przez firmę Caterpillar, ciężarówka nazywana jest "The Cat". Do załadunku ciężarówek służy 700 tonowa koparka Demag. Niedawno rozpoczęto wydobycie za pomocą nowej technologii. Dalsze wydobywanie tradycyjną metodą powoli przestaje być opłacalne. Nowa metoda polega na wykopaniu tunelu z powierzchni na sam spód kimberlitowego komina, w którym znajdują się diamenty. Komin ten jest w kształcie leja, górna część tego leja (nazywana Lisią Jamą) zawierająca kimberlit, została w większości wykopana tradycyjnymi metodami - za pomocą sprzętu ciężkiego. W tunelu tym poprowadzony został taśmociąg transportujący kimberlit do hangarów, w których diamenty oddzielane są od skał.






Ciekawostką jest sposób zaopatrywania kopalni znajdującej się w klimacie subpolarnym. Możliwe jest to jedynie przez kilka zimowych tygodni w roku. Spowodowane jest to tym, że jedyną trasą jest droga przez bagna i jeziora, które podczas reszty roku są nieprzejezdne. Lód i śnieg przykrywający je w zimie umożliwia przejazd.






Zimą kopalnię pokrywa warstwa lodu.

Kopalnia diamentów - Trubka Udacznaja

Trubka Udacznaja jest to komin kimberlitowy o nazwie „Szczęśliwa”, (ros. „Трубка Удачная”)
Odkryte 15 czerwca 1955 roku wielkie złoże i kopalnia diamentów w Jakucji, położone jest 20 kilometrów za kręgiem polarnym w okolicach miejscowości Udacznyj.

Jest to jedno z największych złóż diamentów na świecie. Składa się z dwóch warstw diamentonośnych - wschodniej i zachodniej. Kopalnia Trubka Udacznaja, otwarta w 1982 jest jedną z największych odkrywek na świecie - wyrobisko długie na 1600 m, szerokie na 1200 m i głębokie na ponad 600 m. Ze względu na prądy powietrzne, które wywołuje, zabronione jest latanie nad nią helikopterami (miało już miejsce kilka wypadków). Większą część złoża już wydobyto, rozważa się eksploatację pozostałej jego części metodami podziemnymi.