Kopalnia diamentów Golconda

Golkonda lub Golla Konda (pasterskie wzgórze) to zrujnowane miasto w południowo-środkowych Indiach i stolica starożytnego królestwa Golkonda. Golkonda został wybudowany przez dynastię Kakatiya. Jednak najważniejszym budowniczym Golkondy był Ibrahim Quli Qutub Shah Wali, czwarty król Qutub z dynastii Qutub Shahi. • W Forcie Golconda użyta przechowywano kiedyś słynny diament Koh-inoor. Golkonda była znaną kopalnią . W tym czasie tylko Indie miały kopalnie diamentów na świecie. W kopalniach Golkondy wydobyto wiele diamentów. Właściwie lecz w mieście był też rynek handlu diamentami, a sprzedawane kamienie były wydobyte z kilku kopalń. Jednak Europejczycy wierzyli, że diamenty znaleziono tylko w legendarnych kopalni Golconda. Wspaniałe diamenty pochodzą z kopalni w regionie otaczających Golkonda, w tym sławny diament Darya-e Nur, co oznacza morze światła, ma on 185 karatów (37 g), to największy i najlepszy z diamentów w koronie Iranu. W okresie renesansu, nazwa "Golkonda" uzyskała legendarną aurę i stała się synonimem ogromnej bogactwa. Kopalnie przyniósł bogactwo rządzącej Indiami rodzinie królewskiej. Wiele słynnych diamentów zostało wydobyte z kopalń Golkonda: Darya-e Nur Nur-Ul-Ain Koh-i-noor Hope Regent Wittelsbach

Kopalnia diamentów Jwaneng

Jwaneng oznacza "miejsce małych kamieni"
Kopalnia diamentów Jwaneng to jedna z najbogatszych kopalni diamentów na świecie, rozpoczęła działalność w 1982 roku. Znajduje się w południowo-środkowej Botswanie około 120 kilometrów na zachód od miasta Gaborone, w dolinie rzeki Naledi.
Kopalnia diamentów jest własnością firmy Debswana wynikłą z partnerstwa pomiędzy firmą De Beers i rządu Botswany.

Jwaneng to kopalnia odkrywkowa.Produkuje 9,3 mln ton rocznie rudy i dodatkowe 37 mln ton rocznie skały płonnej.Znajduje się na trzech kimberlitowych kominach, które zbiegają się w pobliżu powierzchni. W 2003 roku kopalnia produkowała 14,3 mln karatów diamentów. Zwrot z rudy w kopalni wynosi około 1,25 karatów na tonę (250 mg / t).
Wysokie tempo wydobycia diamentów, w połączeniu z wysokiej jakości diamentami sprawiają, że kopalnia diamentów Jwaneng należy do najbogatszych kopalni diamentów na świecie pod względem wartości odzyskanych diamentów.

Jwaneng zatrudnia ponad 2.100 osób. Kopalnia jest także właścicielem i operatorem lokalnym szpitala i lotniska Jwaneng. Kopalnia utrzymuje certyfikat ISO 14001 jako pierwsza kopalnia w Botswanie.
Jwaneng słynie z wysokiego poziomu bezpieczeństwa, wygrywając kilka krajowych i międzynarodowych nagród bezpieczeństwa.



Widok kopalni diamentów z satelity.


Budynki kopalni.


Wydobycie diamentów

Kopalnia diamentów Ekati

Kopalnia diamentów Ekati w północnej Kanadzie. Wydobywane są tam diamenty metodą odkrywkową. Oficjalnie otwarta została 14 października 1998 roku, jej wydajność to około jednego karata diamentów z tony surowca. Do wywożenia materiału z terenów odkrywkowych używanych jest 13 specjalnych ciężarówek wyprodukowanych przez firmę Caterpillar, ciężarówka nazywana jest "The Cat". Do załadunku ciężarówek służą dwie 700 tonowe koparki Demag. Niedawno rozpoczęto wydobycie za pomocą nowej technologii. Dalsze wydobywanie tradycyjną metodą powoli przestaje być opłacalne. Nowa metoda polega na wykopaniu tunelu z powierzchni na sam spód kimberlitowego komina, w którym znajdują się diamenty. Komin ten jest w kształcie leja, górna część tego leja (nazywana Lisią Jamą) zawierająca kimberlit, została w większości wykopana tradycyjnymi metodami - za pomocą sprzętu ciężkiego. W tunelu tym poprowadzony został taśmociąg transportujący kimberlit do hangarów, w których diamenty oddzielane są od skał.

Ciekawostką jest sposób zaopatrywania kopalni znajdującej się w klimacie subpolarnym. Możliwe jest to jedynie przez kilka zimowych tygodni w roku. Spowodowane jest to tym, że jedyną trasą jest droga przez bagna i jeziora, które podczas reszty roku są nieprzejezdne. Lód i śnieg przykrywający je w zimie umożliwia przejazd.

Kopalnia diamentów w Mirny

Położone w azjatyckiej części Rosji miasto Mirny na Wyżynie Środkowosyberyjskiej, kryje w sobie zagadkowo wyglądający obiekt. To największa na świecie kopalnia odkrywkowa diamentów.
Dziura ma 1200 metrów średnicy i 525 metrów głębokości. Żeby dostać się samochodem z powierzchni ziemi do najgłębszego jej punktu potrzeba aż dwóch godzin. Kopalnia była jedną z największych chlub Związku Radzieckiego i bardzo dochodową inwestycją, która rocznie przynosiła około 600 milionów dolarów.
Złoże odkryli w 1955 roku sowieccy geolodzy Yuri Khabardin, Ekaterina Elagina i Viktor Avdeenko.



Po upadku ZSRR na początku lat 90-tych została przejęta przez prywatną spółkę Sacha Diament. Kruszec był wywożony ogromnymi ciężarówkami BiełAZ o ładowności aż 220 ton. Kopalnia zajmuje tak ogromną powierzchnię, że mimo ich wielkości ciężko je dostrzec na zdjęciu.


Największy diament odnaleziono 23 grudnia 1980 roku, miał on aż 342,5 karata i ważył 68 gram.

W czerwcu 2001 roku została zamknięta po 44 latach swojej działalności. Obecnie diamenty nie są już wydobywane drogą odkrywkową. W okolicy dziury kopane są podziemne tunele sięgające 1220 metrów. W celu stabilizacji opuszczonej głównej studni, jej dno zostało pokryte warstwą gruzu grubości 45 metrów i zalane wodą.

Największy sekret ZSRR

Wydobywane diamenty w Mirny stanowiły dla Związku Radzieckiego tak dochodową inwestycję, że dostęp do miasta dla prywatnych osób był niemożliwy. Władze okryły tajemnicą zarówno system wydobywania kruszcu, jak i jego potencjalną ilość. Szacuje się, że pozostałe w ziemi złoża starczą jeszcze na ponad 20 lat, przy zachowaniu obecnej intensywności eksploracji. Zagraniczni geolodzy mogli jedynie pomarzyć o odwiedzeniu tego miejsca. Również robotnicy pracujący bezpośrednio w kopalni byli intensywnie „prześwietlani” przez odpowiedni aparat władzy.

Dostęp do kopalni jest wciąż bardzo utrudniony. Bez specjalnego zezwolenia jest niemożliwe nawet wejście na teren miasta. Krąży pogłoska, że osoby, które zbyt intensywnie interesowały się tym miejscem, dostały zakaz wstępu na teren Rosji.

Zagadkowe katastrofy lotnicze

Można rzec, że kopalnia sama broni się przed oczami ciekawskich. Po kilku katastrofach lotniczych dostęp do niej drogą powietrzną jest zakazany. Kopalnia jest tak głęboka, że tworzy własne prądy powietrzne, które dosłownie zassały kilka helikopterów.

Minas Gerais

Minas Gerais – jeden z 26 stanów Brazylii, położony w środkowowschodniej części kraju. Od wschodu graniczy ze stanem Espírito Santo i Rio de Janeiro, od południa stanem São Paulo, od północy ze stanem Bahia, a od zachodu ze stanem Goiás.

Historia
W portugalskiej kolonii w Brazylii w 1725 roku odkryto złoża diamentów. Przyczyniły się one do ponownego pobudzenia handlu diamentami.

Wydobycie wymagało uzyskania koncesji od korony portugalskiej na wydobycie, oraz depozytu złota na pokrycia wszelkich przyszłych podatków, które nakładano się na produkcję.
Podatek ten wynosił 20 procent, w oparciu o wartość dochodów z kopalni. W tym czasie Brazylia była w stanie wyprodukowanych pomiędzy 50.000 a 250.000 karatów nieoszlifowanych diamentów rocznie.

Do prac wydobywczych wykorzystywano czarnoskórych niewolników przywiezionych z Afryki. Bahia de Todos os Santos (Wszystkich Świętych Bay) w Bahia, była centrum globalnego portugalskiego handlu niewolnikami, i do dnia dzisiejszego stanu Bahia ma najwyższy stężenie Murzynów w Brazylii.

Górnicy poszukiwali złota nad rzeką Jequitinhonha Rio, w pobliżu miasta Tejuco (obecnie Diamantina) w regionie Minas Gerais.
Pierwsze odkrycie diamentów nastąpiło w 1725 roku.
W 1740 roku, rozpętało się "diamentowe szaleństwo".
Głównie działo się ono w okolicach Rio Minas Gerais "Abaete i Rio Rio Jequitinhonha. Górnictwo w regionie osiągnęło największy rozkwit w latach 1785 - 1807.

Znaleziono tam wiele cennych diamentów.

Diavik - diamenty przykryte lodem

Diavik Diamond Mine to kopalnia diamentów w regionie North Slave na Terytoriach Północno-Zachodnich Kanady. Mieści się około 300 km na północ od Yellowknife.

Kopalnia znajduje się na wyspie 20 km Lac de Gras potocznie nazywanej East Island. Jest około 220 km na południe od koła podbiegunowego.

Zatrudnia ona 700 osób i osiąga zyski rzędu 100 milionów dolarów rocznie.
Jej wydobycie wynosi w tym okresie 8000000 karatów (1600 kg) diamentów. Żywotność kopalni szacowana jest na 16 do 22 lat.
Obszar ten został zbadany w 1992 roku. Budowa kopalni rozpoczęła się w 2001 r. A pierwsze diamenty wydobyto w styczniu 2003 roku.



Kopalnia jest własnością spółki joint venture między Harrym Winstonem, Diamond Corporation i Diavik Diamond Mines Inc, spółki zależnej Rio Tinto Group.
Kopalnia składa się z trzech kominów kimberlitowych związanych z Lac de Gras.
W 2006 r. droga przez lód z Yellowknife do kopalni Diavik oraz sąsiednich kopalń, zamarła. Poprzez lody samochód nie był w stanie przewieść wszystkich potrzebnych przedmiotów. Do końca roku 2006 drogi zostały całkowicie zamknięte i dostawy odbywają się drogą powietrzną.



5 lipca 2007 r. konsorcjum siedmiu firm górniczych, w tym Rio Tinto, poinformowało o sponsorowaniu badań o oddziaływaniu na środowisko budowy portu w Bathurst Inlet. Ich plany obejmują budowę 211 km drogi łączącej port z kopalniami. Port będzie służyć statków do 25.000 ton .

Kopalnia diamentów Ekati w Kanadzie

Wydobywane są tam diamenty metodą odkrywkową. Oficjalnie otwarta została 14 października 1998 roku, jej wydajność to około jednego karata diamentów z tony surowca. Do wywożenia materiału z terenów odkrywkowych używanych jest 13 specjalnych ciężarówek wyprodukowanych przez firmę Caterpillar, ciężarówka nazywana jest "The Cat". Do załadunku ciężarówek służy 700 tonowa koparka Demag. Niedawno rozpoczęto wydobycie za pomocą nowej technologii. Dalsze wydobywanie tradycyjną metodą powoli przestaje być opłacalne. Nowa metoda polega na wykopaniu tunelu z powierzchni na sam spód kimberlitowego komina, w którym znajdują się diamenty. Komin ten jest w kształcie leja, górna część tego leja (nazywana Lisią Jamą) zawierająca kimberlit, została w większości wykopana tradycyjnymi metodami - za pomocą sprzętu ciężkiego. W tunelu tym poprowadzony został taśmociąg transportujący kimberlit do hangarów, w których diamenty oddzielane są od skał.






Ciekawostką jest sposób zaopatrywania kopalni znajdującej się w klimacie subpolarnym. Możliwe jest to jedynie przez kilka zimowych tygodni w roku. Spowodowane jest to tym, że jedyną trasą jest droga przez bagna i jeziora, które podczas reszty roku są nieprzejezdne. Lód i śnieg przykrywający je w zimie umożliwia przejazd.






Zimą kopalnię pokrywa warstwa lodu.

Kopalnia diamentów - Trubka Udacznaja

Trubka Udacznaja jest to komin kimberlitowy o nazwie „Szczęśliwa”, (ros. „Трубка Удачная”)
Odkryte 15 czerwca 1955 roku wielkie złoże i kopalnia diamentów w Jakucji, położone jest 20 kilometrów za kręgiem polarnym w okolicach miejscowości Udacznyj.

Jest to jedno z największych złóż diamentów na świecie. Składa się z dwóch warstw diamentonośnych - wschodniej i zachodniej. Kopalnia Trubka Udacznaja, otwarta w 1982 jest jedną z największych odkrywek na świecie - wyrobisko długie na 1600 m, szerokie na 1200 m i głębokie na ponad 600 m. Ze względu na prądy powietrzne, które wywołuje, zabronione jest latanie nad nią helikopterami (miało już miejsce kilka wypadków). Większą część złoża już wydobyto, rozważa się eksploatację pozostałej jego części metodami podziemnymi.