Grasberg Mine

Kopalnia odkrywkowa zlota Grasberg Mine położona jest w prowincji Papua w Indonezji.
To największa kopalnia złota na świecie i trzecia co do wielkości kopalnia miedzi. Położona jest w pobliżu Puncak Jaya , najwyższej góry w Papui ponad 4500 metrów nad lasami deszczowymi.

Kopalnia oficjalnie rozpoczęła swoją działalność w 1973r chociaż pierwsze wydobycia rudy miały już miejsce w 1972.
Obecnie kopalnia zatrudnia 19 500 pracowników.


Jest w własnością Freeport-McMoran , z siedzibą w Stanach Zjednoczonych (67,3%); wraz z jej jednoosobową spółką zależną, PT Indocopper Investama Corporation (9,3%), i rządem Indonezji (9,3%) oraz spółki joint venture z Rio Tinto Group (13%).
Koszt budowy kopalni wyniósł 3 mld dolarów.

W 1936 roku holenderski geolog Jean-Jacquez Dozy odwiedził Indonezję. Spędził kilka tygodni na oszacowania zasobów złota i miedzi. W 1939 r. złożył sprawozdanie o odkrytych złożach.

W marcu 1959 r. New York Times opublikował artykuł, ujawniający, że Holendrzy szukają źródła górskiego złota. Geolog Forbes Wilson , pracujący dla firmy Freeport. W sierpniu 1959 po przeczytaniu raportu, natychmiast wyruszył do zbadania terenu Ertsberg. W 1960 roku ekspedycja, kierowana przez Forbesa Wilsona i Dela Flinta , potwierdziła ogromne złoża miedzi w Ertsberg.

Za zgodą rządu Indonezji (chociaż Papui Zachodniej nie była częścią Republiki Indonezji w tym czasie), Freeport podjął się budowy kopalni Ertsberg na wysokości 4500 m nad poziomem morza. Oficjalnie otwarta została w 1973 r. (choć pierwszy transport rudy został dostarczony dopiero w grudniu 1972). Została poszerzona o Ertsberg - Wschod, który został otwarty w 1981 roku.

Każda tona wydobytego surowca zawiera 317 kg miedzi i po 30 gramów złota i srebra.

W 1977 r. grupa rebeliantów Free Papua zaatakował kopalnię. Wysadzili w główny komin i spowodowała dziesiątki milionów dolarów szkód. Indonezyjska armia zareagowała ostro, zabijając co najmniej 800 osób. [

W połowie lat 1980, złoże zostało w dużej mierze wyczerpane.

W latach 2003-2006 gwałtowny wzrost cen miedzi sprawił, że wzrosła rentowność kopalni. Dodatkowe zużycie miedzi w spowodowało, że ceny wzrosły z około $ 1500/tonę do $ 8100/tonę. Sprawiło to ponowne zwiększenie wydobycia.

Diavik - diamenty przykryte lodem

Diavik Diamond Mine to kopalnia diamentów w regionie North Slave na Terytoriach Północno-Zachodnich Kanady. Mieści się około 300 km na północ od Yellowknife.

Kopalnia znajduje się na wyspie 20 km Lac de Gras potocznie nazywanej East Island. Jest około 220 km na południe od koła podbiegunowego.

Zatrudnia ona 700 osób i osiąga zyski rzędu 100 milionów dolarów rocznie.
Jej wydobycie wynosi w tym okresie 8000000 karatów (1600 kg) diamentów. Żywotność kopalni szacowana jest na 16 do 22 lat.
Obszar ten został zbadany w 1992 roku. Budowa kopalni rozpoczęła się w 2001 r. A pierwsze diamenty wydobyto w styczniu 2003 roku.



Kopalnia jest własnością spółki joint venture między Harrym Winstonem, Diamond Corporation i Diavik Diamond Mines Inc, spółki zależnej Rio Tinto Group.
Kopalnia składa się z trzech kominów kimberlitowych związanych z Lac de Gras.
W 2006 r. droga przez lód z Yellowknife do kopalni Diavik oraz sąsiednich kopalń, zamarła. Poprzez lody samochód nie był w stanie przewieść wszystkich potrzebnych przedmiotów. Do końca roku 2006 drogi zostały całkowicie zamknięte i dostawy odbywają się drogą powietrzną.



5 lipca 2007 r. konsorcjum siedmiu firm górniczych, w tym Rio Tinto, poinformowało o sponsorowaniu badań o oddziaływaniu na środowisko budowy portu w Bathurst Inlet. Ich plany obejmują budowę 211 km drogi łączącej port z kopalniami. Port będzie służyć statków do 25.000 ton .

Super Pit - kopalnia złota

Diamenty i brylanty trzeba oprawić w złoto. A złoto trzeba wydobyć na przykład w takiej kopalni jak Super Pit.

Jest to australijska odkrywkowa kopalnia złota o pełnej nazwie The Fimiston Open Pit, lecz wszyscy mówią na nią "Super Pit".
Położona jest na południowo-wschodnim brzegu miasta Kalgoorlie-Boulder w Zachodniej Australii.
Jest to największa kopalnia odkrywkowa na południe od równika.







Większość złota wydobywanego w kopalni Super Pit jest wydobywana w formie złotych samorodków które są zawarte w stosunkowo małym masywie skalnym nazywanym "Złotą milą". Jednakże w rzeczywistości ten masyw skalny jest większy, gdyż samorodki złota znajdowane są na obszarze o szerokości ponad 2km i głębokości do 1km. Aktualnie kopalnia Super Pit zajmuje obszar o długości 3,5km, szerokości 1,5km i głębokości 360m. Obszar kopalni może być powiększony do 3,9km długości, 1,6km szerokości i głębokości przekraczającej 500m. Od roku 1893, kiedy to irlandczyk Paddy Hannan dokonał swojego słynnego odkrycia, z kopalni złota Super Pit wydobyto ponad 50 milionów uncji (1,550 ton) złota.


Górnik w kopalni złota


Początkowo na obszarze dzisiejszej kopalni odkrywkowej Super Pit istniało wiele małych podziemnych kopalni skup złota. Pierwszą próbę konsolidacji małych podziemnych kopalń w jedną dużą kopalnię odkrywkową, przeprowadził biznesmen Alan Bond, jednakże nie udało mu się całkowicie zakończyć tej operacji. Całkowita konsolidacja wszystkich małych podziemnych kopalń została przeprowadzona w 1989 przez firmę Kalgoorlie Consolidated Gold Mines Pty Ltd, będącą spółką joint venture firm Normandy Australia i Homestake Gold of Australia Limited.

Od roku 2005 firma Kalgoorlie Consolidate Gold Mines Pty Ltd jest zależna od dwóch australijskich korporacji - Barrick Gold i Newmont Mining Corporation, a jej roczna produkcja wynosi max. 900,000 uncji (około 28 ton) czystego złota.





Kopalnia Super Pit jest otwarta dla zwiedzających codziennie w godzinach od 7.00 do 21.00. Jednakże w ten sposób można kopalnię oglądać tylko ze specjalnego stanowiska obserwacyjnego. Prawie codziennie z tego stanowiska można obserwować proces wydobywania skał zawierających złoto, metodą regularnych i planowanych detonacji znacznych ilości materiałów wybuchowych. Stanowisko obserwacyjne jest zlokalizowane pobliżu autostrady Goldfields w dzielnicy Boulder miasta Kalgoorlie-Boulder.

Kopalnię można zwiedzać bardziej dokładnie tylko raz w miesiącu, podczas darmowej wycieczki objazdowej, organizowanej w okresie dni targowych miasta Boulder. Podczas tej wycieczki można z bliska zobaczyć sprzęt górniczy stosowany w kopalni oraz przyjrzeć się niektórym operacjom górniczym. Jednakże największą atrakcją jest możliwość spojrzenia na kopalnię z "wewnętrznego" stanowiska obserwacyjnego zwanego OBR (Oroya Bypass Road).

Kopalnia diamentów Ekati w Kanadzie

Wydobywane są tam diamenty metodą odkrywkową. Oficjalnie otwarta została 14 października 1998 roku, jej wydajność to około jednego karata diamentów z tony surowca. Do wywożenia materiału z terenów odkrywkowych używanych jest 13 specjalnych ciężarówek wyprodukowanych przez firmę Caterpillar, ciężarówka nazywana jest "The Cat". Do załadunku ciężarówek służy 700 tonowa koparka Demag. Niedawno rozpoczęto wydobycie za pomocą nowej technologii. Dalsze wydobywanie tradycyjną metodą powoli przestaje być opłacalne. Nowa metoda polega na wykopaniu tunelu z powierzchni na sam spód kimberlitowego komina, w którym znajdują się diamenty. Komin ten jest w kształcie leja, górna część tego leja (nazywana Lisią Jamą) zawierająca kimberlit, została w większości wykopana tradycyjnymi metodami - za pomocą sprzętu ciężkiego. W tunelu tym poprowadzony został taśmociąg transportujący kimberlit do hangarów, w których diamenty oddzielane są od skał.






Ciekawostką jest sposób zaopatrywania kopalni znajdującej się w klimacie subpolarnym. Możliwe jest to jedynie przez kilka zimowych tygodni w roku. Spowodowane jest to tym, że jedyną trasą jest droga przez bagna i jeziora, które podczas reszty roku są nieprzejezdne. Lód i śnieg przykrywający je w zimie umożliwia przejazd.






Zimą kopalnię pokrywa warstwa lodu.

Kopalnia Lets'eng la Terae

Poszukiwania diamentów rozpoczął w 1957 podróżnik Jack Scott, razem z geologiem Keithem Whitelockiem.

Na wysokości 3,100 m w górach Maluti leżących 70 km od Mokhotlong znaleziono diamenty.

W 1967 roku znaleziono w okolicy 601-caratowy diament. Został on odkryty przez tubylczą kobietę z plemienia Basuto. Diament został nazwany „Lesotho Brown” .

Lokalne władze zgodziły się na otworzenie kopalni. Budowa w niedostępnym terenie nie byłą jednak prosta. Rozpoczęto ją dopiero w 1972r.

Rząd Lesotho poprosił o pomoc Harrego Oppenheimera. Utworzona spółka rządu Lesoto i De Beers eksploatowała kopalnię w latach 1977 - 1982.
Menagerem był Keith Whitelock.

Ponownie kopalnia otworzona została w 2004 r.
Już w 2005 zostały w niej wydobyte 3 diamenty powyżej 500 karatów.

Kopalnia zmieniła właścicieli: Należy do Gem Diamonds – 70% i rządu Lesotho – 30%.
Gem Diamond Mining Company of Africa w 40% należy do De Beers.
Jest to najwyżej położona kopalnia diamentów, leży na 3,100 m a jej wydajność sięga 2 caratów na 100 ton skały (cpht).
Składa się ona z 2 złóż:
16 hektarowego złoża głównego i mniejszego bo 4.7 hektarowego złoża.

Łącznie złoża zawierają 150 millionów ton kimberlitu co przy przyjęciu 2 cpht daje szacowaną liczbę diamentów: 2.5 milliona caratów.
2 kamienie na 100 ważą przy tym powyżej 100 katratów.

We wrześniu 2006 znaleziony został 603 caratowy biały diament: „Lesotho Promise” . Był to pod względem wielkości piętnasty na świecie kamień. Został on sprzedany za $12.36 millionów dolarów.

We wrześniu 2007 znaleziono kolejny duży kamień, 494 karatów. Jest to 18 pod względem wielkości na świecie.

W tej chwili jest to najlepsza kopalnia diamentów na świecie. Diamenty z niej wydobywane osiągają średnie ceny za diament na poziomie 2000 dolarów za karat.

Kopalnia diamentów - Trubka Udacznaja

Trubka Udacznaja jest to komin kimberlitowy o nazwie „Szczęśliwa”, (ros. „Трубка Удачная”)
Odkryte 15 czerwca 1955 roku wielkie złoże i kopalnia diamentów w Jakucji, położone jest 20 kilometrów za kręgiem polarnym w okolicach miejscowości Udacznyj.

Jest to jedno z największych złóż diamentów na świecie. Składa się z dwóch warstw diamentonośnych - wschodniej i zachodniej. Kopalnia Trubka Udacznaja, otwarta w 1982 jest jedną z największych odkrywek na świecie - wyrobisko długie na 1600 m, szerokie na 1200 m i głębokie na ponad 600 m. Ze względu na prądy powietrzne, które wywołuje, zabronione jest latanie nad nią helikopterami (miało już miejsce kilka wypadków). Większą część złoża już wydobyto, rozważa się eksploatację pozostałej jego części metodami podziemnymi.

Gdzie są diamenty

Miejsca występowania diamentów:

* Indie – złoża będące jedynym źródłem diamentów do początku XVIII wieku. Obszar diamentonośny ciągnie się na Półwyspie Hindustańskim w dolinach rzek: Penner, Kistnach, Gadavary. Średnia wielkość diamentów wynosi 0,6 karata. Są w najwyższym gatunku pod względem czystości, połysku, przezroczystości. Wydobycie bardzo prymitywne. Złoża prawie wyczerpane.
* Rosja (w Jakucji (Trubka Udacznaja), Ural, Płw. Kola),
* Australia – nad rzekami Gwadir i Darling. Diamenty małe o dużej odporności, mniejszej łupliwości i silnym połysku.
* Republika Południowej Afryki – dorzecze Oranje, Vaal – znane od 1867 r. W 1870 r. odkryto wielkie złoża pierwotne typu kimberlitowego około Kimberley. Tu w kopalniach znaleziono największe i najbardziej znane diamenty: Cullinan, Excelsior, Petz, Wiktoria, Juliusz Man. W 1927 r. wydobyto tam 4 708 038 karatów, a ze złóż pierwotnych 2 138 407 karatów diamentów.
* Demokratyczna Republika Konga – złoża przeważnie okruchowe, diamenty mają głównie znaczenie przemysłowe; wydajność wynosi 2-3 karatów na 1 m³ skały. Dostarczają ok. 65% produkcji światowej.
* Brazylia – Minas Gerais, Mato Grosso, Parana, – eksploatację złóż zaczęto w 1721 r. Złoża aluwialne (przy zboczach i tarasach rzek). Zawartość diamentów wynosi przeciętnie 0,5-1 karata na 1 m³ skały. Występuje duża ilość diamentów czarnych (karbonado). Diamentom brazylijskim towarzyszą różne minerały szlachetne i półszlachetne.
* Botswana – Orapa,
* Namibia,
* Senegal,
* Kanada i
* USA – złoża nie mają większego znaczenia przemysłowego.
* Angola