Niebieskie złoto

Niebieskie złoto – stop złota z żelazem i niklem. Stworzone zostało z końcem lat 80. XX wieku (patent) przez genewskiego jubilera Ludwika Mullera.
Stosowane w jubilerstwie ze względu na swój niespotykany niebieski kolor, jest najrzadszym stosowanym stopem złota. W stopie tym złoto stanowi 74,5-94,5%, żelazo 5-25% i (w minimalnej ilości, 0,5-0,6%) nikiel. Kolor niebieski, a później poszczególne barwy stopu, uzyskuje w procesie utlenienia domieszkowanego złota przez podgrzewanie stopu w temperaturze 450-600 °C przez okres 10-12 minut. Podobny proces zmiany koloru na niebieski można zaobserwować podczas podgrzewania zwykłych przedmiotów ze stali, np. stalowych śrub (w tym wypadku jest on jednak tylko chwilowy).
Przeważnie do uzyskania najbardziej pożądanego koloru stosuje się niebieskie złoto 21-karatowe.

Białe złoto

Białe złoto – stop złota z niklem, cynkiem (25%), czasem srebrem i palladem imitujące barwą platynę.
Termin "białe złoto" nie jest tylko nazwą handlową. W rzeczywistości również ma biały kolor. Większość obrączek z białego złota w sklepie ma wygląd srebra. Spowodowane jest to tym, iż są poddawane rodowaniu, tzn. pokrywa się je warstwą rodu. Z czasem rod się ściera i obrączka ma wtedy również kolor srebrny, ale nie ma już takiego blasku jak z warstwą rodu. Istnieje jednak białe złoto nierodowane i jednocześnie posiadające właściwy kolor i połysk – jest to stop złota z niklem (po 50%). Właściwości fizyczne białego złota różnią się, ponieważ zawiera ono inne domieszki i może wykazywać np. większą twardość. Właściwości chemiczne są praktycznie takie same jak złota innych kolorów.

Topaz

Topaz – minerał z gromady krzemianów. Minerał rozpowszechniony w wielu rejonach świata.
Nazwa pochodzi od (gr.) Τοπάζιος (topázios) = poszukiwać; także z sanskr. Topas = ogień i nawiązuje do pomarańczowo-złotej barwy i blasku szlachetnych odmian tego minerału.

Właściwości

Tworzy kryształy słupkowe, niemal izometryczne, także beczułkowate (znanych jest ok. 150 różnych jego postaci). Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych słupkowych i pręcikowych. Jest kruchy i przezroczysty, charakteryzuje się ogromnym bogactwem barw. To bardzo twardy, ciężki i rzadko spotykany minerał.
W zależności od zabarwienia, wykształcenia i pochodzenia bywa określany różnymi nazwami regionalnymi, zwyczajowymi, handlowymi i gemmologicznymi: t. sherry, hiacynt, t. imperial, t. szlachetny, t. syberyjski, t. safiras, t. royal, t. Peredell, t. taurydzki, szafir brazylijski, szafir wodny, rubin brazylijski, diament niewolników, pyknit.
Często zawiera domieszki żelaza, chromu, wanadu, tytanu. Okazy niebieskie i żółtopomarańczowe wykazują niekiedy efekt kociego oka.

Aukcja kolekcji biżuterii Magnificent Jewels and Jadeite

Aukcja przyniosła ona organizatorom niezwykle satysfakcjonujący wynik w postaci sporego zastrzyku gotówki, bo aż 64 mln dolarów.Ponad 79% drogocennych przedmiotów, które trafiło pod młotek znalazło nowych nabywców.

Dom aukcyjny Sotheby’s poinformował, że aukcja biżuterii Magnificent Jewels and Jadeite Spring Sale przyniosła do tej pory najlepszy wynik pod względem sprzedaży biżuterii uzyskany przez dom aukcyjny w Azji. Organizatorzy dostrzegli podczas aukcji szczególne zainteresowanie inwestorów z Azji, którzy wypatrywali głównie najwyższej jakości okrągłe białe oraz różowe diamenty, jak i biżuterię mającą w swoim składzie rubin birmański, szmaragd kolumbijski oraz nefryt.

Najwyższą cenę podczas pełnej emocji aukcji osiągnął 8-karatowy, diamentowy pierścionek o żywym, niebieskim odcieniu, który sprzedano za 1,588,079 za karat, co w sumie dało 12,7 mln dolarów.

Pozostałymi przedmiotami, które wzbudziły szczególne zainteresowanie wśród kolekcjonerów-inwestorów były, m.in. 11-karatowy diament o szlifie brylantowym sprzedany za 3,96 mln dolarów, 3,28-karatowy, nieskazitelny diament w kształcie gruszki o żywo-różowej barwie oraz pierścionek diamentowy wyceniony na 3,2 mln dolarów. Kolia, w której skład wchodziły diamenty, rubin birmański oraz 23 naturalnie uformowane rubiny trafiła w ręce nowego użytkownika gotowego zapłacić za nią 3,1 mln dolarów. Należy zaznaczyć, że pozostałe pozycje biżuteryjne zostały przyjęte równie gorąco, a ich ceny nie odbiegały daleko od tych wymienionych powyżej.

Trubka Udacznaja

Trubka Udacznaja (komin kimberlitowy „Szczęśliwa”, ( „Трубка Удачная”) – wielkie złoże i kopalnia diamentów w Jakucji położone 20 kilometrów za kregiem polarnymw okolicach miejscowości Udaczyj. Zostało odkryte 15.06.1955 r. roku.

Jest to jedno z największych złóż diamentów na świecie. Składa się z dwóch warstw diamentonośnych – wschodniej i zachodniej. Kopalnia Trubka Udacznaja, otwarta w 1982 jest jedną z największych odkrywek na świecie – wyrobisko długie na 1600 m, szerokie na 1200 m i głębokie na ponad 600 m. Ze względu na prądy powietrzne, które wywołuje, zabronione jest latanie nad nią heliktoperami (miało już miejsce kilka wypadków). Większą część złoża już wydobyto, rozważa się eksploatację pozostałej jego części metodami podziemnymi.

Szmaragdowa Góra w Egipcie

By dostać się do tej kopalni szmaragdów trzeba przedrzeć się przez labirynt wąwozów i większych dolin znanych tylko miejscowym Beduinom. Początkowo droga asfaltowa zmienia się w coraz bardziej dziurawą, aż w końcu zanika zupełnie.
Tak dociera się do jedynej w starożytnym świecie Rzymskiej kopalni szmaragdów. Nazywa się ona Sikait.
Każde zbocze pokrywają stare hałdy otaczające głęboki na kilkadziesiąt metrów szyb wydobywczy szeroki na metr.W tamtych czasach pracowało w tej kopalni szmaragdów tysiące osób.Pochodziły one z obszarów Nubii i Sudanu. Kierowały nimi osoby z Egiptu.
Wszystkie z szmaragdy antycznego świata pochodziły właśnie z tego miejsca lub z Indii. Jednak analizy biżuterii rzymskiej wskazują że zdecydowana większość szmaragdów wydobyta była właśnie z tego miejsca.

• 40 p.n.e - Najwcześniejsze źródła mówiące o tej kopalni to zapiski Strabona
• 421 r. n.e. - prośba Olympiodora z o pozwolenie na odwiedzenie kopalni, będącej już wówczas pod protektoratem króla beduińskiego plemienia Blemiów.
• 1816 r. - Muhammed Ali Pasza – wicekról Egiptu wysyła na Pustynię Wschodnią ekspedycję, której celem jest zlokalizowanie dawnych kopalni.
• w 2011 r. - Polacy prowadzą badania archeologiczne. Tworzą dokładne mapy kopalni, konstrukcji kamiennych, szybów i ich umiejscowienia na tle planu wysokościowego.Więcej o kopalni można przeczytać na stronie: http://patrimonium.pl/2011/03/sikait-szmaragdowa-gora-egipt-badania-archeologiczne-w-2011-r/

Francuski mineralog Frédéric Cailliaud oprócz kopani siarki znalazł też te kopalnie szmaragdów.

Szmaragdy z tej kopalni mają niską jakość w porównaniu kamieni z Kolumbii, więc wydobycie ich jest nieopłacalne w dzisiejszych czasach.

Merlin - kopalnia diamentów w Austalii

Merlin to jedna z zaledwie trzech kopalni diamentów w Australii. Kopalnia znajduje się w Terytorium Północnym Australii, około 80 km na południe od Borroloola. Kopalnia działała przez okres około czterech lat od 2000 do połowy 2003 r., w czasie których wydobyto około 500.000 karatów wysokiej jakości diamentów. Kopalnia Merlin miała niezwykle wysoki odsetek klejnotów najwyższej jakości: 65% produkcji diamentów najwyższej jakości, a tylko 35% kamieni przemysłowej jakości. Dla porównania na całym świecie średnio tylko 20% diamentów jest takiej jakości.Wysoki wskaźnik jakości diamentów jest odpowiedzialny za stosunkowo wysoką wartość 108 dolarów USD za karat. Rudy w Merlinie mają wydajność około 0,2 karatów na tonę.



Największy diament to Jungiila Bunajina, znaleziony w kopalni Merlin ma 104.73 karatów. To największy diament jaki kiedykolwiek znaleziono w Australii i został wyceniono na ponad 525.000 dolarów USD.

Jungiila Bunajina - austalijski diament

Kopalnia i prawa do wydobycia zostały sprzedane przez Rio Tinto Group. Właścicielem od tego czasu stała Spółka North Australian Diamonds, która eksploatowała kopalnię na krótki okres w 2006 roku.